Showing posts with label தமிழ் கவிதைகள். Show all posts
Showing posts with label தமிழ் கவிதைகள். Show all posts

July 21, 2020

மழை!

திகைக்க திகைக்க கொட்டினாலும் 
திகட்டாத இன்பம் நீ! 
நான் தவிக்க தவிக்கத் தேடினேன் 
என் தேடல் தீர தினமும் திசையெங்கும்
ஆர்பாட்டத்துடன் ஆட்டம்போட்டாய் 
ஓர் இரு துளிகள் போதும் என்ற என்னிடம் 
ஓர் இரு வாரமாய் வலிக்காமல் 
வாரித் தருகிறாய் வள்ளலாய் 
மூச்சு முட்ட முழங்குகிறாய் ஆனந்த மேளம் 
என்னாவது ஏழை என் மனம் 
சற்றே தவிக்கவிட்டு தா போதும் 
நிஜமான நிதர்ஷணம் நினைவில் இல்லை 
சில நாட்கள் நீடிக்கும் உன் கனா 
வினாவின்றி வழிமொழிகிறேன் 
உன் வெள்ளாற்றில்...

November 14, 2018

சமூகத்தின் எதிர்மறை நான்

என்னை எனையாகவே ஏற்கா
சமூகத்தின் சாடல்களுக்கு
அஞ்சி, உணர்வை வதைத்து
ஊருக்காக உறவாட
உயிர் உள்ளவரை உரையாடும்
உறவை ஏற்படுத்தா நான்
ஒரு நடமாடும் பைத்தியம்!
சரியான வயது
சரியான சம்பளம்
சரியான ஜாதகம்
சரியான சாதி
சரியான சமயம்
சமூகத்தின் அளவுகோல் பிசகாமல்
சரியாக வாழும் சமூகவாதிகள்
மத்தியில் மதியிலாள் நானன்றோ!
நாட்கள் நகர்கின்றன
தனிமையின் இனிமையில்
கனவுகள் குறையவில்லை
நாளையின் பயமில்லை
இனம்புரியா ஈர்ப்பு
நிழலாடும் நினைவுகள் மீது
நிஜமில்லையெனில் நிச்சயமில்லை
நிஜமெனில் உணர்வு உணர்த்தும்
அறிவின் அறிவுரையின்றி
அதுவரை அஞ்சேன் நான்
சாடட்டும் சமூகம் என்னை
சரியாய் சார்ந்து வாழ
ஊரெல்லாம் உள்ளோர் பலர்
என்போல் வெகு சிலர்
சரிந்துவிடினும் சலனப்படார்...
வெற்றியோ வீழ்ச்சியோ
என் சிற்பத்தின் உளி
என் கையில்!

April 2, 2013

அழியா நினைவலைகள்

இமை விரிந்தவுடன்
இல்லை என்றான கனா நீ
கோடி கோடி இன்பம் தந்தாய்
கடலென துன்பமும் தந்தாய்
தாயென நினைத்தேன்
தவறென உணர்த்திவிட்டாய்

தவம்தான் செய்கின்றேன் ஆண்டுகள் பல
கனவென வந்த உன் நினைவுகள் களைய
இறைக்கூட துணையில்லை கரைகடக்க
சுழன்று சுழன்று ஒற்றை சுழியில் நினைவலைகள்!

October 1, 2011

இனியவன்

இமை மூடிய பொழுதெல்லாம்
இன்-முகம் நெருட,
கண்களை கசக்கினாலும்,
கசங்காத நினைவுகள்!
கனிவாய் பழகிய நாட்கள்
நெஞ்சை நெகிழவைத்த தருணங்கள்
நன்றி உரைப்பினும் நழுவவில்லை....
ஒற்றை ஆண்டு சேமித்த தேன் துளிகள்
இன்மொழி செவியரையைவிட்டு செல்லவில்லை
கனவுகள் நிறைந்த இரவுகள்
கற்றை கற்கள் எரிந்தும் கலையவில்லை 
கதறி கதறி அழுதுவிட்டேன்
உதறிய பின்னும் நெஞ்சம் உலரவில்லையே!

March 18, 2011

மாதராய் பிறந்திட மாதவம் செய்திட வேண்டும்



மாதராய் பிறந்திட மாதவம் செய்திட வேண்டுமாம்
அப்படி மாதவம் செய்திட்டதாலோ
தன மதி இருபினும் தந்தயினோ  தமயநினோ
அல்லது தமைந்தனின் சாயலின்றி
சுய சிந்தனையை சற்று உரக்க கூற இயலவில்லையோ!
அப்படி மாதவம் செய்திட்டதாலோ
பேருந்து நெரிசலில் தசை உரசிப்பார்க்கும்  
நாயாய் போன ஆடவர்களை கண்டு
உரக்க பேச உரமில்லையோ!
தெருவோரங்களில்  கேளிபேசி பெண்ணின்
ஆடை அசைவையும்  அங்க அசைவையும்
எடை போடும் சாலையோர சல்லிக்காரர்களை
எதிர்த்து நின்று எள்ளி நகையாட வழியில்லையோ!
அப்படி மாதவம் செய்திட்டதாலோ
மொட்டாய் மலர்ந்து இதமாய் விரிந்து
சுகந்தம் தந்த காதலை கத்தி சொல்ல
திடமில்லையோ!
உயிர் காதலை உரக்க சொன்னால்
சுயமற்ற லயமற்ற பெண்ணென்று துற்றுவாரை
எதிர்கொள்ள வீரமில்லையோ!
பாரதியும் கண்ணீர் சிந்துவான்
அம்மம்மா எதனை பிஞ்சு குழந்தைகள்
காமக்குருடர்களுக்கு  பழியாகின்றனர்
பெண்ணியமென்று கத்துகின்றனர் மேடைதோறும்
அவையெல்லாம் பகட்டாய் பேசி பட்டாடையில்  உலவும்
அதிர்ஷ்டம் செய்து ஓரிரு மாதருக்கு
பெண்ணை உங்கள் கண்ணாய் போற்றிட வேண்டாம்
பெண்ணை பொருளாக்கிவிடாதீர்!!!

August 11, 2010

ஓயா நரக ஓட்டம்!

இமைகள் மூடும் சில நிமடங்களில்
கனவுகள் வளர்கிறது:
யாருமில்லா பசுமை பாதையில்
நீண்ட வழி நடைப்பயணம்
என் சுமைகள் சுமந்து,
துணை வரும் ஒற்றை நண்பன்;
வணிகம் இல்லா வாழ்வு
பொருளின் பொருள் அறியாமல்
பொருப்பரியா குழந்தையென நான்!


சட்டென விழித்தேன்,
நிஜங்கள் நெருடுகிறது:
நிலையறியா ஓட்டம்
நகரத்தின் நரக கூச்சலில்
வரும் கணமே  மாயமாய் மறையும்
மாய(த) ஊதியதின் உபயம் நோக்கி...
சுயத்தை நொறுக்கும் பொறுப்புகளின் நெருக்கடியில்
எல்லை இல்லா பயணம்...
உணர்வுகள் தளர்கிறது:
என்று ஓயும் இந்த ஓயா ஓட்டமென!

August 1, 2010

கண்ணீர் அஞ்சலி!

ஏனோ நீயாக வந்தாய்
என்னுடனே இருந்தாய்
சட்டன்று மறைந்தாய்... என் பூனை நண்பனே!
பலருக்கு நீ வெறும் பூனை- ஓர் பிராணி...
எனக்கோ நீ நல்ல நண்பன்...
என் தனிமைக்கு இனிமை,
என் வெறுமைக்கு துணிவு,
என் இருண்ட கணங்களுக்கு ஓர் ஒளிகீற்று!
என் துயில் இல்லா இரவுகளை,
உன் துயில் இழந்து பகிர்ந்தவன்!
சதா என்னுடனே இருந்துவிட்டு
இன்று சட்டென இறந்துவிட்டாய்...
என்னை மீண்டும் தனிமையில், வெறுமையில் விட்டுவிட்டு!
நான் விரும்பிய எதுவும் என்னுடன்
வாசம் செய்ய விரும்புவதில்லை...
நீ மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா?
உன் உயிர் அமைதியாக இருக்க
என்றும் இறைவனைவேண்டி சமர்பிக்கிறேன்
என் இன்னியவனே (பூனை குட்டி)!


June 18, 2010

என் அழகிய நிலவே!


எட்டி போ என் நிலவே
கொட்டிவிட்டாய் உன் வெப்பத்தை
சுட்டியாய் எழுதிய வார்த்தைகளை
தட்டியாய் வைத்து
என்னை பட்டி என்று வெறுத்துவிட்டாய்
கொட்டி தீரவில்லை கண்ணீர்
எத்தனை எளிதாய் சுட்டுவிட்டாய்
என் சுயத்தை!
சுயம் கூட பட்டு போனதடா அம்புலி
உன் நினைவுகள் மட்டும் விட்டு போகவில்லை!


January 25, 2010

என் அழகிய நிலவே!

கற்று அறிந்த கல்வியும் கணமாய் யாக,
தட்டுதடுமாறி வெட்டவெளியில் ஊசலாடியபடி,
என் லட்சிய கனவுகள்!!!
வேற்று கிரகவாசிகளுடன் வாசம் செய்கிறேன்
சற்றும் எதிர்பாராமல் ஓர் சலணம்!
சிதறிய நம்பிக்கை கண்ணாடி துண்டுகள்,
ஓர் வடிவமாய் உன் பிம்பம் எதிரொலிக்க!
புத்துயிர் பெற்றேன் வெண்ணிலா உன்னை கண்டு...
எட்டி பிடிக்க முற்பட்டேன் சுட்டெரித்துவிட்டாய்!
நிலவே, உன்னுடன் உலவிய அழகிய கணங்கள்...
ரணங்களாக நித்தம் நீடிக்கிறது!
என் வாழ்வில் வசந்தமாய் வந்த நிலவே
நீ சுட்டெரிப்பினும் உன்னை வட்டமிட்டு
உன் பால் வெளிச்சம் கலங்காமல் காப்பேன்!



January 12, 2010

மழை

மழை என்னும் மங்கை,
பூமியில் தக திமி ஆடும் கணத்தில்,
 என் மனமும் தாளத்தில் சேரும் தருணம்
கண்ணில் ஆனந்தம், நெஞ்சில் பொன்மேகம்
மீட்டும் ஜதியில்……..
என் பரதம் அறிய கால்கள்
என்னை மறந்து அரகேற்றம் செய்தது…….
இயற்கையின் அழகில் எனது பருவத்தின்
போலி ஆடை கரைந்து ஓட
நான் என்னை மறந்து
என் சுற்றம் மறந்து
 மழையில் ஆடினேன் நடனம்!!!

கனவுகள் இனியவை!

கண் மூடி திறக்கும் நொடிகளில்
காற்றாய் இமை வருடிவிட்டாய்
கனவுகள் அறியா இமைகள்
கண் மூடி தவம் செய்கிறது கனவுகளில்!
இன்னிசையின் இன்ம்பமாய் கனவுலகம்,
விடியல் மிரட்டுகிறது...